بدون تردید هر نقطه ای از جهان جدای از هر زیبایی و
جاذبه طبیعی باید به فرهنگ و تمدن و افتخارت خویش
در همه زمینه ها مباهات کند.
فرهنگ و تمدن هر گوشه ای از عالم مرهون انسانهایی
است که در آن مکان زیسته اند و از خود آثاری به جای
گذاشته اند.
در این رهگذر مردان و زنانی هستند که اثری از خود به
جای گذاشته اند که سلسله جنبان همیشه تاریخ است.
بله آنها که با نثار جان خویش و گذشتن از آمال و آرزوهای
خود سرفرازی ایران را به عنوان دستاوردی عظیم برای
ما به یاد گار گذاشته اند.
در این پست قصد دارم یاد کنم از شهید عزیزی که از
زمره این مردان است و او متولد روستای تاکر است و
امروز از مفاخر این روستاست.
شهید علی اکبر کاظمی
ایشان در سال 1347 درروستای تاکر متولد شدند و درسن
16 سالگی به جبهه های حق علیه باطل اعزام شدند ایشان
در طول ایام خدمت خویش بارها مجروح شدند و حتی
در بسیاری از موارد آشنایان ایشان از این موضوع مطلع
نمیشدند و اینگونه خصائل از صفات بارز ایشان بود.
نجابت و پایبندی به اصول و اعتقادات دین مبین اسلام
از دیگر خصوصیات اخلاقی ایشان است.
ایشان در سمت فرماندهی اطلاعات عملیات سقز مشغول
انجام خدمت بودند.
ایشان به عنوان بسیجی از لشگر 21 حمزه سید الشهدا
تهران اعزام شدند و در جبهه به سمت فرماندهی نائل
شدند.
سرانجام در تیر ماه سال 1367 در حالی چند روز تا
پایان جنگ باقی مانده بود این سرباز رشید اسلام
شهد شیرین شهادت را نوشیدندو به خیل یاران
ابا عبدالله الحسین (ع) پیوستند .
یاد و خاطره این مردان مرد روزگار گرامی باد و
راهشان پر رهرو باد انشا الله.
ای شهیدی که زخون تو کفن رنگین است
سینه ات سنگر ایمان به خون آذین است
سرخی خون تو هرگز نشود پاک زخـــاک
دلت آئینه خورشید حقیقت بین اســــــــت
